สวัสดีคับผมชื่อเป๋อเหรอคับ
อยู่โรงเรียนสวนอนันต์คับ ม6/1
ชอบเรียนวิทยาศาสตร์ จบมาจะเก็บไส้เดือนมาวิจัยคับ
ผมมีกลอนที่ชอบมาให้อ่านด้วย

ได้แค่แอบดูไกลๆ ทั้งที่อยากเข้าไปทายทัก
แล้วสารภาพความในใจว่ารัก ทำความรู้จักให้คุ้นเคย
พอใจแล้วที่ได้รัก ได้รู้จักเพียงเท่านี้
ได้มีเธอเป็นความรู้สึกนะคนดี ถึงแม้เธอจะมีใครในใจ
หวังว่าจะเป็นจริง กับบางสิ่งที่วาดไว้
หวังว่าอะไรในใจ ที่ซ่อนไว้จะตรงกัน
มันมีเหตุผลหลายอย่าง
ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน
เหตุผลของคนเราย่อมไม่เหมือนกัน
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้
บางคนอาจต้องห้ามใจ
เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน
และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก
และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคนคนนั้น
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา
ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา
แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา
เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า
ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่
เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเองไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา
มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้
แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ
แต่หากจำเป็นต้องทำเพื่อปกป้องตัวเอง
เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ

ถ้าความคิดถึง…
มันลบได้เลือนได้เหมือนกับเส้นดินสอ
มันก็คงจะดีนะ
อย่างน้อย ๆ ก็ไม่ทรมานนัก
เมื่อแอบชอบและคิดถึง..ใครบางคน

รักไดรักไปแล้ว

ก็เพราะเธอคือคนที่ฉันรัก.....
แต่ว่าปากของฉันมันหนักหนา....
อยากจะบอกให้เธอรู้ตลอดมา....
แต่กลัวว่าเธอจะลาจากฉันไป....
ขอเป็นอยู่อย่างนี้จะดีกว่า....
รอเวลาที่เธอมองเห็นคุณค่า....
ตัวฉันคงเป็นเพียงนาฬิกา.....
ที่เดินไปเดินมาก็ที่เดิม....